3 . كلينى از على بن ابراهيم از پدرش از حمّاد از حريز از محمّد بن مسلم و ابو بصير ، و بريد و فضيل ، همگى از امام باقر ( ع ) و امام صادق ( ع ) روايت كرده كه فرمود : خداوند زكات را با نماز واجب كرد . « 1 » 4 . جعفر بن ابى طالب در مجلس نجاشى زكات را از جمله مواردى برشمرد كه خداوند بر مسلمانان واجب كرده است . « 2 » در مقابل روايتى با سند صحيح داريم كه مطابق مفاد آن پس از نزول آيهء زكات در سورهء توبه ، از سوره‌هاى مدنى ، پيغمبر ( ص ) دستور داد تا منادى در ميان مردم جار زد : خداوند زكات را بر شما واجب نمود . پس از گذشت يك سال ، دوباره منادى را فرمود تا جار زد : مسلمانان ؛ زكات اموالتان را بپردازيد تا نمازتان قبول شود . سپس عاملان صدقات را براى جمع‌آورى زكات به اطراف فرستاد . « 3 » حدودا سى آيه داريم كه پيش از توبه نازل شد و دلالت دارد بر وجوب زكات . از آنجا كه نمىتوانيم همهء اين آيات را بر استحباب و يا زكات فطره حمل كنيم ؛ به ناچار بايد اين روايت را چنين تفسير كنيم كه هر چند زكات پيش‌تر تشريع شده بود ، امّا پيامبر ( ص ) تا نزول اين آيه ، عاملان صدقات را براى جمع‌آورى زكات به ميان قبايل نفرستاد . احتمال ديگر اين است كه زكات در مكّه واجب شده ، امّا گرفتن و لزوم پرداخت آن در مدينه بوده است . 4 . تشريع زكات فطريه زكات فطريه پيش از زكات اموال واجب شد ؛ يعنى وجوب فطريه در مكّه

--> ( 1 ) . الكافى ، 5 / 498 ؛ وسائل الشيعة ، 4 / 5 . ( 2 ) . الثقات ، 1 / 65 ؛ حيلة الاولياء ، 1 / 114 - 116 ؛ تاريخ الخميس ، 1 / 290 ؛ حياة الصحابة ، 1 / 354 - 357 ؛ مجمع الزوائد ، 6 / 27 . ( 3 ) . بنگريد : الكافى ، 5 / 497 .